Actualiteit  

KAMERLEDEN BEZOEKEN WAJONGERS

Ede/Barneveld – donderdag 2 september hebben drie kamerleden van D66 een werkbezoek gebracht aan stichting ARTA, een instelling die hulp biedt aan jonge mensen met gedragsproblemen en/of aan autisme verwante problemen.

De kamerleden Boris van der Ham, Fatma Koser Kaya en Pia Dijkstra lieten zich uitgebreid door de coaches informeren over problemen waar de trajectbegeleiders mee geconfronteerd worden. Niet alleen werd stilgestaan bij de vraag hoe ARTA deze jonggehandicapten weet te bereiken en aan het werk te krijgen, ook werden vragen gesteld over de financiering van de ondersteuning. De effecten van de verschillende wetgevingen zoals de WMO, AWBZ en de rol van de uitkeringsinstantie UWV kwamen aan bod.

Een zestal Wajongers uit Barneveld en Ede vertelde in het open gesprek met de kamerleden over hun ervaringen op het werk en over de trainingen en ondersteuningstrajecten die ze krijgen vanuit ARTA. De jongeren gaven aan dat het belangrijk is als de werkgever voldoende inzicht heeft in hun mogelijkheden en de beperkingen. Kamerleden Koser Kaya en Van der Ham vroegen regelmatig naar de eigen persoonlijke ervaringen van de jonggehandicapten. De regels waar ze tegenaan liepen en welke verwachtingen ze hadden van hun toekomst.

De kamerleden waren daarnaast zeer geïnteresseerd in de  wachtlijstenproblematiek en indicatiestellingen. Dijkstra liet zich informeren  naar de ervaringen die zijn opgedaan met de samenwerking met andere partners in het werkveld. Ook de stop op PGB-gelden en de effecten voor sommige jongeren kwam uitgebreid aan bod. 

ARTA heeft het Blik op Werk-keurmerk behaald!
Directeur Herman Nugteren: “Ik ben enorm blij met het behalen van het keurmerk omdat het eens te meer aangeeft dat wij als organisatie niet alleen een hoog klanttevredenheidscijfer hebben behaald, maar dat wij voldoen aan de hoge eisen die onze opdrachtgevers stellen aan organisaties die zich bezighouden met re-integratietrajecten.” 

Blik op Werk is het kwaliteitsinstituut dat bijdraagt aan een leven lang gezond en met plezier werken, aan het werk blijven en werk verkrijgen. Blik op Werk gebruikt daarvoor namens het UWV het Blik op Werk Keurmerk. Ook een groot aantal jongeren die begeleid wordt bij ARTA heeft meegewerkt aan het klanttevredenheidsonderzoek. Op de pagina "kwaliteitsbeleid" staat het complete onderzoeksverslag.

ARTA ontvangt felbegeerde AWBZ-erkenning

Ede/Barneveld – Amper drie jaar na haar oprichting heeft Stichting ARTA, de instelling die hulp biedt aan jonge mensen en jongvolwassenen met gedragsproblemen en/of aan autisme verwante problemen, de felbegeerde AWBZ-erkenning gekregen. Directeur Herman Nugteren: “Een geweldige prestatie en mooie erkenning, want het beleid van de overheid is immers gericht op minder zorginstellingen, terwijl wij er nu bijkomen.”

Concreet betekent deze erkenning dat ARTA financiële onafhankelijkheid krijgt. Tot op heden moesten jongeren de kosten voor hulp van ARTA betalen vanuit hun ‘rugzak’ (Persoons Gebonden Budget), maar dat betekent wel extra hoofdbrekens voor deze toch al zo kwetsbare groep. Met de AWBZ-erkenning kan ARTA rekenen op een substantiële bijdrage van de rijksoverheid voor het verlenen van zorg aan deze doelgroep, jonge mensen en jongvolwassenen met gedragsproblemen en/of aan autisme verwante problemen.

Het verkrijgen van deze erkenning is geen sinecure. Herman Nugteren: “Je start met het aanvragen van deze status bij het ministerie van VWS als je aan een groot pakket van eisen voldoet. Die eisen hebben vooral te maken met je organisatie en je financiële beleid: er moet onder meer een klachtenreglement, privacyreglement, goed opgeleid personeel, opleidingsbeleid, een cliëntenraad en een raad van toezicht zijn. Dit alles moet schriftelijk zijn vastgelegd, evenals de afspraken voor verdere rapportages. Je kunt het in zekere zin vergelijken met een ISO-certificaat in het bedrijfsleven. Als dat positief verloopt, ga je productieafspraken maken met het zorgkantoor, waardoor jongeren niet meer zelf het PGB hoeven aan te vragen.”

(tekst Judith van den Wildenberg in opdracht van Barneveld Vandaag februari 2010)

Barneveld – Jonge mensen en jongvolwassenen met gedragsproblemen en/of aan autisme verwante problemen hebben vaak moeite hun weg in de maatschappij te vinden. Met ingang van 1 maart kunnen zij ook in Barneveld terecht bij ARTA, een organisatie die al succesvol deze jongeren in Ede ondersteunt. 

ARTA biedt sinds 2007 ondersteuning aan deze kwetsbare groep mensen, die vaak geen diploma’s hebben omdat ze door hun problemen de school niet hebben afgemaakt. Herman Nugteren, directeur: “Deze jongeren redden het helaas niet op eigen kracht en in de reguliere jeugdhulpverlening vinden ze dikwijls geen aansluiting. Wij bieden ondersteuning in verschillende vormen, zoals verschillende soorten trainingen of door begeleiding op de werkvloer. Voor dat laatste heeft ARTA een erkenning vanuit het UWV. Samen met de werkgever, het UWV en de jongere wordt een intensief ondersteuningstraject afgesproken om te voorkomen dat het misgaat. Het is gewoon belangrijk dat ook deze jongeren kansen krijgen om hun plek te vinden in de maatschappij, want het kan toch niet zo zijn dat we een groep mensen tussen de 17 en 23 jaar maar laten zwemmen.”

ARTA is ontstaan uit onvrede met het bestaande aanbod aan jeugdzorg met haar lange wachtlijsten en een manier van begeleiden die vaak niet aansluit bij de leefwereld van deze jongeren. Ook werkgevers zijn niet altijd even enthousiast over de ‘normale’ begeleiding op de werkvloer.

Ria Welink, coach in Barneveld: “Wij werken aan en met een ‘doe – mentaliteit’ en dat slaat toch aan. Inmiddels ondersteunen we zo’n 130 jongeren in Ede en omgeving. Wij gaan daadwerkelijk naar de jongeren toe, dus bij ons is de intake niet altijd braaf aan een tafeltje maar, mocht dat nodig zijn, een intake thuis, aan de keukentafel of achter de computer. Van mijn part bij de snackbar. Zolang we de jongeren maar weten te bereiken en we het vertrouwen krijgen. Pas als je weet wat er omgaat bij de jongeren, kun je ze helpen op alle leefgebieden, dus naast werk ook op het gebied van financiën, wonen, sociaal functioneren. Alleen dan is er zicht op een succesvolle aanpak richting werk of scholing. Dat vraagt natuurlijk wel wat van je medewerkers. Die moeten weten wat er speelt in de leefwereld van onze doelgroep, bijvoorbeeld op het gebied van muziek, vrijetijdsbesteding en natuurlijk op het gebied van ambities. Ook is kennis noodzakelijk van de stoornissen, psychosociale problematiek en de wet en regelgeving. En natuurlijk die werkhouding van aanpakken, waarbij we de jongeren niet loslaten als het niet helemaal lekker gaat, maar juist volharden in de begeleiding.”

ARTA geeft jongeren met problemen hoop op toekomst
Tekst en foto's: Annelies Barendrecht in opdracht van de BDU (juli 2009)U

‘Bij ARTA helpen ze me à la minute’

Twee jaar geleden richtte Kootwijkerbroeker Herman Nugteren de stichting ARTA op. Zonder al te veel na te denken over de financiën. Wat hem dreef, en nog steeds drijft, is betrokkenheid met kwetsbare jongeren en jongvolwassenen die uit de boot gevallen zijn of dreigen te vallen. Niet omdat ze niet ‘deugen’, maar omdat ze bijvoorbeeld gedragsproblemen hebben als gevolg van autisme of andere belemmerende stoornissen. Ook jonge mensen met een lichte verstandelijke handicap behoren tot de doelgroep van ARTA.

,,Aanleiding om ARTA op te richten is dat ik tot de conclusie kwam dat deze jongeren binnen de reguliere hulpverlening vaak niet de juiste begeleiding krijgen. Onze hulpverlening is individueel, volledig toegespitst op de jongere die hulp nodig heeft. We kennen geen tijdslimiet. Het enige wat telt is dat iemand geholpen wordt, ook al moeten we daarvoor jaren ondersteuning bieden.’’
Anders dan bij veel andere instellingen en organisaties in de hulpverlening zijn er geen wachtlijsten bij ARTA. Wie belt met een hulpvraag, kan nog dezelfde dag rekenen op actie. ,,We reageren direct’’, bevestigt Nugteren. ,,We maken een afspraak bij iemand thuis of we regelen een intakegesprek op ons hoofdkantoor aan de Veenderweg in Ede. We hebben een ‘hands-on’ mentaliteit. Geen gezeur, gewoon doorpakken. Dat geldt ook als iemand ’s avonds belt met een hulpvraag. Ook dan gaan we onmiddellijk tot actie over.’’
ARTA heeft zich tot doel gesteld om elke jongere die zich bij ARTA meldt terug te leiden naar school, een passende dagbesteding of werk. ,,Iedereen die in zee gaat met ARTA krijgt een ‘personal coach’. Zo’n coach zet een passend traject uit voor de cliënt waar hij of zij aan gekoppeld is. Dat kan van alles zijn: een training agressiebeheersing of het aanleren van sociale vaardigheden, maar ook werkervaring opdoen in ons trainingscentrum. Ook kijkt de begeleider naar externe factoren die mogelijk van invloed zijn op zijn of haar protegé. Wat voor vrienden heeft iemand, is er sprake van een verslaving en zijn er schulden in het spel? Maar dat alles pas als deskundigen vastgesteld hebben wat er aan de hand is met een cliënt. Je kunt pas een traject uitstippelen als je weet wat de onderliggende problematiek is.’’
De werkwijze van ARTA werkt, concludeert Nugteren op basis van cijfers. ,,We bestaan nog maar twee jaar, maar we hebben toch al vijfennegentig jongeren onder onze hoede. We worden serieus genomen door de reguliere hulpverlening. Er komen verwijzingen vanuit het regionaal meldpunt voor schoolverlaters, het UWV, bureau Jeugdzorg en via scholen. Maar je kunt je ook ook gewoon zelf aanmelden.’’

ARTA biedt verschillende vormen van ondersteuning. Zoals coaching op het gebied van het toeleiden naar werk, scholing maar ook begeleiding naar de juiste hulpverlening . Zo is het voor sommige goed om eerst te leren om te gaan met hun beperkingen. In dat laatste geval is het de kunst om een aansprekende vorm van dagbesteding te vinden. Die dagbesteding kan ARTA overigens zelf aanbieden. Nugteren: ,,Op een unieke locatie in Ede. We doen arbeidsmatige activiteiten in combinatie met sociale vaardigheidstrainingen. Zo coachen en begeleiden we de jongeren naar werk of een opleiding. En wat betreft de financiën, daar hoeft de cliënt zich geen zorgen over te maken. ,,De begeleiding wordt vaak vergoed vanuit de AWBZ of betaald door het UWV, de gemeente of andere opdrachtgevers.

‘Ik heb tijd nodig om dingen te verwerken’

Op de basisschool viel het iedereen al op. Kevin van Veen (20) kon slecht schrijven en had moeite om de leerstof te begrijpen. Vooral als het druk was in de klas, had Kevin de grootste moeite om de chaos in zijn hoofd te beteugelen. ,,En dus kwam ik achterop. De andere kinderen waren veel sneller dan ik. Ik was anders dan mijn klasgenoten.’’ Nieuwsgierig als hij is, ging Kevin als jochie al op zoek naar ‘wat ik had’. Ook zijn ouders speurden ijverig mee. Hij werd getest, maar een diagnose werd niet afgegeven omdat hij op moment van de test al meerderjarig was. ,,Wat ik had, kwam alleen maar voor bij kinderen’’, zeiden ze bij Eleos waar ik getest werd. ,,Bij ARTA, waar ik terecht kwam dankzij een docent op het ROC, hebben ze me opnieuw laten testen. Door een gedragsdeskundige. Die kwam tot een heldere diagnose: NLD, ofwel Nonverbal Learning Disorder. Een neuro-psychologisch syndroom dat gekenmerkt wordt door ‘leer-en gedragsproblematiek met motorische problematiek’. Eindelijk had mijn probleem een naam!’’
Niet dat het in eerste instantie iets oploste. Op het ROC waar hij de opleiding maatschappelijke zorg volgde, ging het mis. En dat terwijl hij zo graag verder wil werken aan zijn toekomst.Maar er is hoop. Bij ARTA wordt hij inmiddels intensief begeleid in het omgaan met zijn problemen. Zoals het ‘dichtklappen’ als hij zijn verhaal wil doen of het niet begrijpen van een mondelinge boodschap omdat hij te veel let op details in een boodschap. ,,Prioriteit is om te leren me beter te verwoorden in bepaalde situaties. Bij moeilijke gesprekken schrijven mijn coach en ik nu het hele gesprek uit. Alsof je een rol leert voor een toneelstuk. Zo kom ik niet voor verrassingen te staan als ik bijvoorbeeld een evaluatiegesprek heb op mijn werk – Kevin werkt via ARTA in een ziekenhuis – of als ik moet reageren op een opdracht.’’
Dankzij de rollenspellen en het aanbrengen van structuur in zijn leven, gaat het nu een stuk beter met Kevin. ,,Mijn doel is om zó ver te komen dat ik mijn begeleidster Annemiek niet meer nodig heb.’’

‘ARTA heeft me de weg gewezen’

Mathijs (21) - de enige die onder eigen naam zijn verhaal wil doen - was twee jaar geleden op vakantie met zijn toenmalige vriendin toen er vlak voor zijn neus iemand vermoord werd. ,,Ik dacht 'ik los dit zelf wel op, voor mij geen hulp'’’, zegt hij. ,,Maar ik kreeg nachtmerries en werd depressief, de beelden bleven maar komen in mijn hoofd. Op school, een Mbo-opleiding op ICT-gebied, liep het mis. De school adviseerde me om hulp te zoeken, maar dat hield ik in eerste instantie af.’’
Hij zocht vergetelheid in een andere wereld. De wereld van het computerspel World of Warcraft. ,,In die virtuele wereld met miljoenen spelers overal ter wereld behoorde ik tot de elite. Buiten was ik die Mathijs met zijn problemen, achter mijn computer was ik een hele piet.’’ De hele dag, en nacht, zat Mathijs achter zijn computer. Tot wanhoop van zijn ouders die steeds meer het contact met hun zoon verloren. Jeugdzorg bood geen soelaas. ,,Te standaard, te weinig op maat’’, zegt Mathijs. ARTA bleek wel een succes. Hij werd direct te woord gestaan door directeur Herman Nugteren en niet veel later volgde een test. ,,Tot mijn verrassing kwam er uit de test naar voren dat ik niet alleen getraumatiseerd was, maar ook nog eens een vorm van autisme heb.’’ Met die kennis konden hij en ARTA aan de slag. Hij krijgt hulp bij het verwerken van zijn trauma en zal via het Leo Kannerhuis ondersteund worden bij zijn nieuwe opleiding Sociaal Cultureel Werk. Het kan Mathijs allemaal niet snel genoeg gaan. ,,Ik zit nu al twee jaar thuis, dat ben ik spuugzat. ARTA is een gids voor me geweest. Ze hebben me heel snel de weg gewezen naar de juiste instanties. Veel sneller dan Jeugdzorg.’’ Bij het afscheid zegt hij uit de grond van zijn hart: ,,Ik wil mijn eigen negatieve ervaring omzetten in iets positiefs. Een bijdrage leveren aan de maatschappij, mensen helpen, dat lijkt me geweldig.’’

‘Ik heb zelfs weer zicht op een toekomst’

John Visser (19) heeft een probleem. Eigenlijk wel meer dan een. Maar wat hem het meest parten speelt, is dat hij zijn eigen fysieke kracht niet kent. En dat is lastig. Voor hemzelf en voor z’n omgeving. Want een beetje gestoei levert al gauw brokken op. Tot spijt van John en tot verdriet van moeder Anja (49) en vader Piet (50). Ten einde raad nam de familie contact op met ARTA. Een goede zet, zo blijkt.
John komt uit Colombia. Met zijn kroeshaar en toffeebruine huid valt hij op tussen zijn leeftijdgenoten. Hij was drie toen het echtpaar Visser hem dolgelukkig in de armen sloot. Hun grootste wens, een kind, was eindelijk vervuld. Op de basisschool kwam vast te staan dat John een typisch geval van ADHD was. Druk, niet geconcentreerd en zeer beweeglijk. Ook thuis was de kleine John een bron van zorg. Annie zocht hulp bij Jeugdzorg en John kreeg medicatie om hem in toom te houden. Eenmaal een puber waren de medicijnen en de ondersteuning van Jeugdzorg niet meer afdoende. Als John uitgedaagd wordt of gepest met zijn huidskleur slaan de stoppen af en toe door. Met gevolg dat hij een vechtersbaas werd met ongekende krachten. Maar ook een die als een vasthoudende pitbull niet van ophouden weet.
,,Het werd van kwaad tot erger’’, verzucht moeder Anja. ,,Zelfs de kinderbescherming kwam er aan te pas. Die wilde John uit huis plaatsen. Gelukkig hadden we veel steun aan de dominee en aan een leerkracht op school. En aan ARTA die we ondertussen ingeschakeld hadden. Het is tot een rechtszaak gekomen tussen ons enerzijds en de Raad van de Kinderbescherming en Jeugdzorg anderzijds. De inzet was dat we voor de helft uit de ouderlijke macht ontheven zouden worden en dat John onder toezicht gesteld zou worden en een gezinsvoogd zou krijgen. We hebben gewonnen op grond van het feit dat we inmiddels met ARTA in zee waren gegaan.’’
,,Ik ben erg blij met de begeleiding via ARTA’’, neemt John het gesprek over. ,,Ik praat een keer in de veertien dagen met mijn coach. En als er een probleem is, komt ARTA direct in actie. Laatst nog, had ik weer eens gevochten. Nog diezelfde dag stond de directeur van ARTA voor mijn neus. Op mijn stageadres. Daar was ik wel van onder de indruk.’’ Hij heeft ook veel geleerd de afgelopen tijd, stelt hij vast. ,,Niet de problemen opzoeken bijvoorbeeld.’’ En met een grote grijns: ,,Ik heb zelfs weer zicht op een toekomst. School afmaken en dan kijken of ik het leger in kan.’’

Afgezien van Mathijs, zijn de namen van alle personen in dit artikel verzonnen.

Opening werk- en trainingsplaats

Dankzij de bijdrage van een aantal fondsen en particuliere donaties is ARTA in staat gesteld om een werk- en trainingsplaats in te richten, speciaal voor jongeren om hen nog beter te ondersteunen.

Op woensdag 1 juli 2009 voltrok bestuursvoorzitter Wulf van Swetselaar, samen met een van de deelnemers, de openingshandeling.  

Website helpt jongere met autisme in sociale situatie (30 maart 2009)

Het Landelijk Netwerk Autisme en de CED Groep hebben een website opgezet voor scholieren met een autismespectrumstoornis (ASS). Op de site worden gebeurtenissen beschreven, zoals het krijgen van een compliment of gepest worden, en er wordt verteld welk gedrag in die situatie gepast is. Jongeren krijgen zo inzicht in sociale situaties, met voorbeelden van wat zij in die situaties kunnen zeggen of doen.
Meer informatie: op de site sociaalbijdehand.nl

ARTA Erkend als leerbedrijf (december 2008)

Onlangs is ARTA erkend als "Erkend Leerbedrijf". Hierbij voldoet ARTA aan de eisen die door de Nederlandse Onderwijswetgeving worden gesteld. Om voor erkenning in aanmerking te komen moest aan een aantal eisen worden voldaan.
Het leerbedrijf moet een goede en veilige werk- en leeromgeving zijn voor de leerling. Daarnaast moeten alle werkzaamheden en werkprocessen die binnen het leerbedrijf worden gevolgd, overeenkomen met hetgeen waar de leerling voor wordt opgeleidt.
Het leerbedrijf moet deskundige begeleiding geven aan de leerling. Het kennisniveau van de begeleiders moet erop gericht zijn om de leerlingen van voldoende informatie te kunnen voorzien.
Naast het intensief begeleiden van leerlingen zal het leerbedrijf ook nauw overleg hebben met de onderwijsinstelling. Dit om het lesprogramma zo fijn mogelijk af te stemmen op wat er in de bedrijfsleven gevraagd wordt.

Uit: Gezond en Zorg Ede, juni 2008
Auteur: Joan van Dijk

Een heel gewone knul

Wat de aanleiding was waarom Koen drie jaar geleden van de ene op de andere dag zijn schooltas aan de kant gooide, daar heeft niemand precies de vinger op kunnen leggen. Feit was dat Koen zich opsloot op zijn slaapkamer, weigerde naar school te gaan en met niemand wilde praten, behalve met enkele vrienden. Hij verliet het huis alleen voor zijn krantenwijk ‘s morgens vroeg. Daarna volgde een lange dag achter de computer of in bed.

Hoogbegaafd
‘Een heel gewone knul’, zo omschrijft zijn moeder Geeske ten Bergen hem. Hij was een enthousiaste tennisser en keeper bij de plaatselijke voetbalclub. Hoogbegaafd ook. Zonder enige noemenswaardige inspanning was hij tot in 5 VWO gekomen. En daar ging het mis. Koen gaf er de brui aan en bleef thuis. “Vanuit school is een paar keer gebeld en een leraar bracht enkele bezoekjes aan Koen, maar die deed de slaapkamerdeur gewoon niet open”, herinnert Geeske zich. Ook een leerplichtambtenaar heeft wel eens contact opgenomen. En een gesprek met Bureau Jeugdzorg leverde een korte begeleiding van drie maanden op. Maar toen Koen eenmaal 18 was, verdween hij blijkbaar uit de overzichten. Want vanaf dat moment bemoeide niemand zich meer met hem.

Onwil en lange wachtlijsten
Er volgden enkele moeizame jaren waarin Koen nauwelijks aanspreekbaar was. Geeske: “Ik bleef zoeken naar iemand die hem zou willen onderzoeken en die een diagnose kon stellen. Maar ik stuitte op onwil, onbegrip en lange wachtlijsten. Toen ik van Arta hoorde heb ik gebeld en een uur later konden we terecht voor een gesprek! Koen kreeg een persoonlijke begeleider en er werden testen gedaan. Daaruit bleek dat hij symptomen heeft van Asperger, een aan autisme verwante stoornis.”

Amsterdam
De begeleider van Arta kreeg Koen zover dat hij op het ROC naar de HAVO ging. Hij is nu bijna 22 en heeft net zijn examen gehaald. Na de zomer gaat hij naar Amsterdam om de opleiding ICT en Bedrijfseconomie te volgen. ‘Spannend’ vinden ze het allebei. Koen hoopt dat hij snel een kamer vindt in Amsterdam. Anders wordt het een tijdje op en neer reizen. En Geeske vertrouwt erop dat Arta vanuit Ede de vinger aan de pols zal houden bij Koen.

*De namen zijn op verzoek van de familie veranderd.

ARTA helpt jongeren bij de volgende stap

“Er zit veel drama achter de voordeur”, zegt Herman Nugteren. Hij richtte anderhalf jaar geleden Stichting Arta op. “Arta ondersteunt jongeren en jongvolwassenen met gedragsproblemen of met een lichte verstandelijke beperking. Voor elke groep ontwikkelde Arta een aparte methode, die zeer succesvol is. “Onze werkwijze slaat aan. We begeleiden inmiddels ruim dertig jongeren.”

Arta is ontstaan uit onvrede met het bestaande aanbod aan jeugdzorg. Nugteren: “Natuurlijk gebeurt er veel goeds in de jeugdzorg, maar er viel een groep buiten de boot. Jongeren met gedragsproblemen als gevolg van autisme of aanverwante stoornissen hebben heel andere hulp nodig dan jongeren met bijvoorbeeld een criminele achtergrond.”

Doe-mentaliteit
Nugteren is op een dag gewoon begonnen, zonder zich te bekommeren om subsidies of financiën. En die ‘doe-mentaliteit’ heeft Arta nog steeds. Je vindt hier geen lange wachtlijsten, officiële intakegesprekken en zorgelijke blikken over de financiële vergoeding. Nugteren: “Wij kiezen voor kleinschaligheid. Mensen kunnen daarom snel bij ons terecht. Het eerste gesprek kan op ons kantoor in Ede plaatsvinden, maar net zo makkelijk thuis bij de jongere achter de computer. En lukt het overdag niet, dan doen we het ’s avonds. We beginnen met de begeleiding en de financiën regelen we daarna wel.”

Personal coach
Arta heeft zich als doel gesteld om elke jongere terug te leiden naar school, werk of passende dagbesteding. Iedereen die zich bij Arta aanmeldt, krijgt daarom een personal coach. Deze coach zet in overleg met gedragsdeskundigen een passend traject van begeleiding en training uit. Dat kan bijvoorbeeld een training agressiebeheersing zijn of het aanleren van sociale vaardigheden, maar ook een tijdelijk verblijf in een zorgboerderij. Daarnaast kijkt de coach naar de thuissituatie, de vriendenkring, eventuele schulden of verslavingen et cetera. “Dit zijn jongeren die vaak al heel wat achter de rug hebben en vergis je niet in de drama’s die zich soms achter de voordeur afspelen. Daarom kijken wij naar álle leefgebieden. Het betekent dat we soms behoorlijk aanwezig zijn in het leven van de jongere”, legt Nugteren uit.

Geen limiet aan begeleiding
Arta bestaat pas anderhalf jaar, maar de werkwijze raakt bekend. Er komen verwijzingen vanuit het regionaal meldpunt voor schoolverlaters, het UWV, bureau Jeugdzorg en soms ook via scholen. Maar ouders of jongeren kunnen uiteraard ook zelf bij Arta aankloppen. De begeleiding wordt vergoed via het persoonsgebonden budget (AWBZ) en soms via Zorg in Natura. “Het lastige is dat er vaak een limiet geldt aan de begeleiding. Bij ons niet. Wij begeleiden iemand rustig enkele jaren als dat nodig is.” Ook daarin is Arta dus onorthodox.

lees het originele artikel:
http://www.deweekkrant.nl/files/pdfarchief/VPO/20080620/VPO_VPO-1-25_080620_1.pdf

ARTA helpt jongeren op weg.

Stichting ARTA ondersteunt jongeren en jongvolwassenen met gedragsproblemen en/of autisme of aanverwante stoornissen.

Volgens Wittens, coach bij ARTA, gaat het bij ARTA om een doelgroep die het op eigen kracht niet redt. Jongeren en jongvolwassenen die op school vaak niet mee kunnen komen of steeds weer op hun werk in de problemen raken en daardoor hun baan verliezen.

“ Wij bieden deze kwetsbare jongeren ondersteuning in verschillende vormen. Dat kan zijn door het aanbieden van trainingen. Maar ook door te helpen een zinvolle dagbesteding te vinden. Ook heeft ARTA de mogelijkheid jongeren te coachen richting werk. Dat doen we samen met het UWV of de gemeente.

De meeste jongeren die wij ondersteunen hebben specifieke en langdurige hulp nodig. Daar hebben wij binnen ARTA veel ervaring mee. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat jongeren weer vertrouwen krijgen in hun omgeving, de hulpverlening maar vooral ook in zichzelf. Vaak hebben ze diverse trajecten met hulpverleningsinstanties doorlopen en hebben veel teleurstellingen gehad. Zo wordt, om een goede relatie te krijgen met de jongeren, binnen ARTA niet steeds van begeleider/coach gewisseld. Verder hanteren we specifieke methodieken die hun effectiviteit bewezen hebben. Daar hebben we ook onderzoek naar laten doen.

Ons doel is om jongeren een stap in de goede richting te helpen zetten. Het is de bedoeling dat jongeren weer zo snel mogelijk op eigen kracht verder kunnen. Er wordt gewerkt aan motivatie, initiatief, concentratie en doorzettingsvermogen. Allemaal vaardigheden die keihard nodig zijn in het leven. Niet alleen richting werk maar ook richting school of opleiding. ”

Ook jongeren met een licht verstandelijke beperking kunnen ondersteuning krijgen bij ARTA. Per doelgroep is de methodiek aangepast. Binnen ARTA wordt een aanpak gehanteerd die bijzonder is. Geen flitsende trajecten, maar een effectieve ondersteuningswijze waar wordt gekeken naar alle leefgebieden. Zoals de woonsituatie, de financiën, het sociaal functioneren etc. Steeds kijken we tijdens de begeleiding of ook andere hulpverleningsinstanties kunnen ondersteunen. Ouders of verzorgers worden, als dat mogelijk en nodig is, zoveel mogelijk betrokken bij de begeleiding.

Jobcoach erkenning voor stichting ARTA

December 2007. Stichting ARTA beschikt over de erkenning van het UWV als Jobcoach- organisatie. Daarmee heeft het UWV aangegeven vertrouwen te hebben in de kwaliteit van de ondersteuning. De stichting voldoet aan alle erkenningscriterea en is in staat jongeren intensief te begeleiden op hun weg naar werk.

Jongeren met gedragsproblemen geholpen door stichting (De Gelderlander)

Juni 2007. Arta heet de nieuwe Edese stichting die hulp biedt aan jongeren en jongvolwassenen die gedragsproblemen hebben, autistisch zijn of een stoornis hebben die hier op lijkt.

Volgens Herman Nugteren van Arta heeft de stichting intussen een hoofdkantoor ingericht aan de Veenderweg in Ede en een dagbestedingscentrum in Bennekom.

Dit dagbestedingscentrum is gehuisvest in een boerderij, maar Nugteren wil de term 'zorgboerderij' liever niet gebruiken omdat dit associaties oproept van 'beesten aaien', terwijl wat Arta hier te bieden heeft veel inhoudelijker is.

Arta is op 1 januari 2007 begonnen. Het idee komt volgens Nugteren van een aantal maatschappelijk betrokkenen, van wie er een uit Ede komt. Het dagbestedingscentrum is met opzet niet in Ede gevestigd, maar in het buitengebied van Bennekom omdat dit een rustige plek is ('prikkelvrij') en cliënten hier baat bij hebben.

In het centrum is plaats voor vijftien jongeren. Zij leren sociale en praktische zelfredzaamheid en proberen onder deskundige begeleiding emotioneel volwassener te worden. De cliënten oefenen onder meer in zich aan de afspraken houden, gepaste kleding dragen en ze leren wat in bepaalde situaties de gebruikelijke omgangsvormen zijn. Verder leren zij een reëel zelfbeeld te krijgen.

Arta biedt ook hulp bij het zoeken van passende scholing of een baan voor jongeren met gedragsproblemen en autisme. Hiervoor zijn veel meer plaatsen beschikbaar dan die vijftien van het dagbestedingscentrum, aldus de woordvoerder. De trainingen die de stichting aanbiedt zijn: agressiebeheersing, middelen en gokken en weerbaarheidstraining.

Nugteren legt uit dat Arta een netwerk heeft van gedragsdeskundigen, orthopedagogen, psychologen en trajectbegeleiders die het werk doen. De aanmeldingen komen al binnen via hulpverleningsinstanties. Nugteren weet echter hoe veel ouders een kind thuis hebben van wie ze niet meer weten wat ze ermee aan moeten. Zij kunnen ook zelf contact opnemen met Arta.

In Ede is een nieuw initiatief gestart voor jongeren en jongvolwassenen met gedragsproblemen en/of autisme of aanverwante stoornissen.

mei 2007. De stichting, met de naam ARTA, biedt naast dagbesteding op een unieke locatie ook trajecten naar werk aan en richt zich op sociale en praktische redzaamheid en emotionele groei. De vaak jonge deelnemers wordt geleerd zich aan afspraken te houden, op een juiste manier te communiceren, gepaste kleding te dragen etc.

“Als je iemand voor het eerst ontmoet dan stel je je eerst voor, je geeft een hand en je kijkt iemand aan als je met ‘m praat”.

De deelnemers nemen deel aan allerlei arbeidsmatige activiteiten om zo de vaardigheden op sociaal en emotioneel gebied te stimuleren. De deelnemer wordt geleerd gezag te accepteren en wordt intensief begeleid bij het krijgen van een reëel zelfbeeld.

“Niet meteen gaan schreeuwen als iemand niet naar je luistert.”

De stichting geeft de deelnemers intensieve ondersteuning bij hun zoektocht naar werk en/of scholing. Motivatie, initiatief, concentratie en doorzettingsvermogen zijn een aantal van de noodzakelijke vaardigheden die wordt aangeleerd. De nadruk bij de begeleiding ligt op overzichtelijkheid en continuïteit.

Stichting Arta heeft alles in huis om deze jongeren te ondersteunen. Zo beschikt ze naast een netwerk van gedragsdeskundigen als orthopedagogen, psychologen, ervaren trajectbegeleiders ook over beproefde trainingsmodules, diagnostische onderzoeksmethoden enz enz.